Drie maanden na kaakoperatie 2.0

Serieus, het is gewoon alweer drie maanden geleden dat ik werd geopereerd. Drie! Time flies... ook when you're not having fun, haha. Ik heb gedurende het traject super veel vragen gehad van Jan en alleman, en om eens geen standaard blogje te schrijven met mijn verhaal van week tot week, heb ik een paar van die vragen uitgewerkt. Lees je weer mee?

1. Waarom moest je dit laten doen? 

En dan volgde daarna vaak de vraag: "heb je een ongeluk gehad ofzo?". Gelukkig niet! Ik ben gewoon zo geboren. De genen van m'n vader, daar moeten we altijd heel hard om lachen. Zo van, lekker dan paps had je niet wat beter kunnen mikken? Haha! 

 

Al tijdens mijn eerste consult bij de orthodontist werd duidelijk dat ik niet een standaard traject zou hebben, zoals de meeste 12/13 jarigen. Een kaakoperatie mag vaak pas als je volwassen bent, en omdat een beugel toch niet veel zou helpen heb ik het traject destijds héél lang uitgesteld. 

 

Eind 2014 was ik op het punt dat ik dacht: nu moet ik er misschien eindelijk eens iets aan laten doen. In januari 2015 volgde het eerste consult bij de ortho (zie linkerfoto bovenaan) en in juni dat jaar kreeg ik slotjes boven. Een maand later volgde de eerste operatie en inmiddels zijn we 2 jaar verder. 

2. Je hebt vast veel pijn (gehad)?

Ja en nee. Ik heb na de laatste operatie wonderbaarlijk genoeg heel weinig pijn gehad. Zoals ik al schreef in de eerste update, had ik vooral pijn aan m'n hoofd toen ik wakker werd. Het is nog steeds een raadsel hoe ik aan die bult ben gekomen, maar dat terzijde. Een kaakoperatie is - vind ik - alleen heel vermoeiend en ongemakkelijk. Mijn narcose duurde bijna 7 uur en dat heeft er flink in gehakt. Zo ben ik wekenlang heel moe geweest, vooral overdag. Op werk merkte ik dat mijn concentratievermogen een klap heeft gehad. 

 

Ook had ik in week 4 na de operatie last van een flinke ontsteking in m'n bovenkaak bij een van de schroefjes. Hiervoor heb ik nog een week lang antibiotica gehad. Echt pijn heb ik hier niet aan gehad, vooral meer ongemak (en groene derrie) omdat mijn kaak hierdoor best lang gezwollen bleef. Vandaag de dag heb ik soms steken aan één kant, maar echt pijnlijk kan ik het niet noemen. Hopelijk gaat dit vanzelf weer over. 

 

De eerste operatie daarentegen heb ik als heel pijnlijk ervaren. Vooral het aandraaien van de TPD-schroef was erg pijnlijk. Doordat je iets blijft aandraaien dat al gebroken/open is, duurt het herstel ook langer. En ook zo'n schroef in je mond 3 maanden lang is alles behalve ideaal. Lees je dit en moet jij ook een TPD-schroef? Niet iedereen heeft hier veel pijn van hoor! Wordt zeker even lid van de Facebook-pagina Beugel en Volwassen voor al je vragen.

4. Zie je zelf veel verandering?

Ook een vraag die ik vaak heb gekregen. In het begin niet, toen zag ik alleen een heeeeul dik hoofd in de spiegel haha! Pas toen de ontsteking weg was werd mijn hoofd ook steeds 'slanker'. Al zag ik daarna ook niet veel verschil en bleef ik maar foto's maken om te zoeken naar vergelijkingen. Ook de reacties van familie en vrienden lopen heel erg uit een. De een vindt m'n gezicht héél anders en de ander helemaal niet. Pas twee weken geleden dacht ik "Aha, nu zie ik zelf pas goed wat er dan anders is". Zo vind ik dat mijn ogen wat meer spreken (naar voren staan, hoe gek dat ook klinkt) en mijn neus staat rechter, al is dat natuurlijk m'n gebit dat nu recht staat. Ook vind ik m'n kaaklijn mooier geworden. Niet zo gek, want mijn onderkaak is naar voren geschoven. 

De zwarte open ruimtes die je - als het goed is - ziet, geven aan hoe ver mijn onderkaak is verschoven. Ik vond het zelf aardig meevallen. Ook zie je aan allebei de kanten boven de geïmproviseerde rondjes drie schroefjes zitten, deze houden de onderkaak op zijn plek. De schroefjes boven zitten naast mijn neus en iets verderop ook nog twee, deze houden de bovenkaak op zijn plek. Als het goed is blijven ze gewoon voor altijd zitten (nee, ik ga niet piepen als ik nu door de douane moet ;) ). 

6. Kan je alles alweer eten?

Mijn kaak is onder gebroken en gekanteld. De bovenkaak is twee keer doorgezaagd en vastgezet met schroeven. Dus het antwoord is nee. Ik kan al wel veel meer eten, maar een komkommer kauwen of lekker een ijshoorntje eten zit er nog niet in. Als je je been hebt gebroken, kun je na 6 weken gips ook niet gelijk een marathon lopen. Ik kijk ontzettend uit naar het moment dat ik weer een heerlijk hard broodje met parmaham kan eten hmmm! Oh, en een lekkere bak sla (met nootjes hmm)! Want sla eten gaat op de een of andere manier echt niet. Ik krijg de blaadjes niet goed gekauwd en stik dan bijna. De eerste chipjes zijn wel gegeten, al sabbelend hèhè. 

5. Ben je nu bijna klaar of moet je nog een operatie?

Als het goed is wel! Geen operaties meer gelukkig. Ik had afgelopen week wel een heel enge droom... ik was in het ziekenhuis en toen zei m'n chirurg dat het toch niet helemaal goed was gegaan en ik die middag nog eens geopereerd zou worden. Brr! In de Facebook-groep die ik vorig jaar heb opgezet, is dit helaas wel bij twee meiden voorgekomen. 

 

Eind juli heb ik weer een afspraak bij de ortho, en dan wil ik gaan vragen hoelang ik nog moet beugelen. 'Normaal' moet je na een kaakoperatie nog zo'n 6 maanden beugelen. Nu heb ik een 1,5 maand tot na de operatie geen druk gehad op mijn onderste draad, omdat een slotje was los gesloten en ik deze niet eerder durfde te laten maken. Sowieso vond ik het de eerste paar weken (en nu nog soms) heel eng als mensen te dicht bij m'n hoofd komen. 

6. Zou je het traject opnieuw doen als je vooraf wist hoe het zou zijn?

Ja, maar ik had dan wel eerder willen beginnen. Nu was ik 23 en was mijn kaak al volledig volgroeid, waardoor een bovenkaak verbreding alleen mogelijk was door middel van een TPD-schroef. Als je dit op jongere leeftijd doet, hoeft dit - vaak - niet met een operatie, omdat je kaak dan nog niet uitgegroeid is. Dit had in ieder geval twee operaties gescheeld (TPD-schroef en toen 'ie afbrak en eruit gehaald moest worden in het buitenland). 

 

Verder ben ik écht heel blij dat ik het nu bijna allemaal achter de rug heb. Ik heb - hopelijk - nog heel wat jaren te leven en hoewel ik nooit gepest ben met m'n oude gebit, voel ik mezelf zekerder met mijn nieuwe lach. Enne, het is toch leuk om over 50 jaar terug te kijken naar trouwfoto's waar ik mezelf niet hoef te schamen voor een kant (ik stond altijd op de foto met mijn goede kant, daar waar ik geen 'gat' had door een tand die naar achter stond). Niet dat er al een bruiloft staat gepland hoor jongens! Maar wie weet... ;-) 

Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte. De laatste loodjes nu voor mij! Ik kan niet wachten om jullie voor- en na foto's te laten zien als de beugel eruit is. 

 

Fijne week! Liefs,

 

Janneke

Commentaar schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Saskia (woensdag, 26 juli 2017 20:24)

    Ik ben zo blij voor je en heb de afgelopen tijd aan je gedacht. Leuk om dit zo mee te mogen lezen<3

BlogSociety